بیانیه زهرارهنورددرمناسبت22خرداد

بیانیه زهرا رهنورد بمناسبت 22 خرداد: خواسته‌هاي مردم بر باد رفت
نوشته شده در ژوئن 11, 2010 به وسیله‌ی kianooshasa
در آستانه سالگرد دهمين انتخابات رياست جمهوري، زهرا رهنورد بيانيه‌اي صادر كرد و در آن بار ديگر به خواسته‌هاي حداقلي مردم پرداخت. در این بیانیه آمده است: «در سالگرد حماسه بيست‌ و ‌دوم خرداد، همچنان صبر و مقاومت بر سر تغيير در صور مطالبات مردم قرار دارد و اين درحاليست كه بحران هويت و وحدت، آرامش كشور را مخدوش كرده است.»

در اين بيانيه كه جرس آن را منتشر كرده آمده است: حماسه‌اي پرشكوه را با دريافتي مدرن از رأي و انتخابات آفريد و با حضور ميليوني پاي صندوقهاي رأي، نشان داد كه خواهان تغييرات اساسي است: تغيير و اصلاح نگرش حاكميت به انسان و اسلام، تنوع و كثرت قومي و فرهنگي، و نحوه كشورداري. رئوس آرمانهاي نهفته در بطن اين حضور ميليوني چنين بود:
- احترام به انسان و هستي والاي او، و نه تحقير و دروغ و بدبيني به انسان
- احترام به آزادي – آزادي بيان، قلم و انديشه – نه خفه كردن حلقوم‌ها و بستن روزنامه‌ها و تك بعدي كردن رسانه‌ها

- احترام به انتخابات آزاد، و نه مهندسي شده و فرمايشي

- احترام به آزادي‌هاي فردي، احترام به اقليت‌هاي زباني و قومي، و احترام به تنوع و تكثر انديشه‌اي و فرهنگي

- آزادي زندانيان سياسي و دانشجويان ستاره‌دار و نه اخراج آنها از دانشگاه‌ها و انواع محروميت‌هاي تحصيلي و شغلي

- احترام به زن، شأن، و مساوات بشري و رفع تبعيض، و نه تحقير و تبعيض و صيغه و تعدد زوجات در دنياي مدرن و ترتيب قوانين قيّم مآبانه‌اي كه اسلام عزيز، از اين نحوه نگرش فرسنگ‌ها به دور است و راهگشاي همه معضلات بشري در هر عصر و هر نسلي است.

اما شگفتا كه تمام آرزوهاي ملت ايران براي تغيير با يك مهندسي پنهاني و دستكاري در رأي مردم بر باد رفت؛ اقدامي كه ابتدا به تقلب در انتخابات و بعدها به كودتاي انتخاباتي مشهور شد.

اين بيانيه مي‌افزايد: در سالگرد حماسه بيست‌ و ‌دوم خرداد، همچنان صبر و مقاومت بر سر تغيير در صور مطالبات مردم قرار دارد و اين درحاليست كه بحران هويت و وحدت، آرامش كشور را مخدوش كرده است. اما هنوز هم فرصت باقي است. جنبش سبز كه از بطن اصلاحات برخاسته، برانداز نيست بلكه اصلاح‌گر و در پي تحقق خير عمومي است، لهذا حاكميت مي‌تواند به حداقل‌هاي مطالبات ملت پاسخ مثبت دهد و بطور نسبي شرايط بحراني را آرام نمايد و بر دل مادران و فرزندان و خانواده هاي داغدار مرهم نهد. كف خواسته‌هاي ملي كه بارها و بارها از زبان فعالين سياسي و احزاب و گروهها و انجمنها مطرح شده را مي‌توان چنين دانست:

۱. آزادي بدون قيد و شرط زندانيان سياسي

۲. آزادي مطبوعات، قلم، بيان و انديشه

۳. برگزاري انتخابات آزاد

۴. اقدام به حل و فصل قوانين تبعيض آميز و قيّم مآبانه نسبت به زنان

۵. موضعگيري واقع گرايانه در برابر تحريمهايي كه عمدتاً ناشي از رفتار غلط حاكميت در سطح ملي و بين المللي است، با جلب رضايت مردم

۶. احترام به اقليت‌ها و ايجاد امكانات رشد و توسعه فرهنگي براي تكثرهاي قومي و زباني بعنوان فرصتي براي شكوفايي، با اعتماد بر وحدت ملي

۷. عذرخواهي و دلجويي از بيت مكرم حضرت امام خمينی (ره) و عذرخواهي از شخص حاج سيد حسن آقاي خميني، رزمنده ديرينه جبهه‌هاي جنگ تحميلي و عالم امروزي حوزه‌هاي علميه و تنبيه حرمت‌شكنان

مراقب مروان بن حکم باشیم

مقام محترم رهبری در روز ۱۴ خرداد در نماز جمعه تهران در یک تفسیر و تحلیل تاریخی خویش را در جای امیرمومنان قرار دادند و منتقدان یا مخالفان وضع موجود را در جایگاه طلحه و زبیر معرفی کردند و به صراحت فرمودند که امیرالمومنین با طلحه و زبیر جنگیدند.

به گمانم مسوولیت سنگین رهبری و مرجعیت و فرماندهی نیروهای مسلح و اطلاعات در این روزگار فرصتی برای ایشان باقی نمی گذارد تا در باره تاریخ- حتی تاریخ اسلام- بتوانند با دقت نظر و استواری کلام داوری کنند.

حقیقت این است که امام علی مدام می کوشیدند که طلحه و زبیر را از مقابله باز دارند. سه شب در منطقه ذیقار توقف کردند. عبدالله بن عباس را نزد طلحه و زبیر فرستادند. حتی خودشان با آنان صحبت کردند. ابن مسکویه در تجارب الامم از خطبه امام علی یاد می کند؛ خطبه ای که به تعبیر ابن مسکویه برای بازداشتن دست و زبان مسلمانان نسبت به یکدیگر بود:" علی یخطب سایلا کف الالسن و الایدی"

در این تلاش موفق شدند و زبیر از صحنه جنگ جمل روی گرداند و در منطقه ای در حاشیه نبرد به نماز ایستاد.

فردی به نام عمرو بن جموح، زبیر را تعقیب کرد و در هنگام نماز او را کشت! آن فرد گمان می کرد امام علی به او جایزه می دهد. با شمشیر زبیر به سوی مقر امام علی رفته بود. امام علی اجازه نداد عمرو بن جموح وارد مقر ایشان شود. به شمشیر نگاهی انداخت و با تاسف گفت: این شمشیر غبار غم های بسیاری را از چهره پیامبر زدوده است.

این همان مضمونی بود که حسان بن ثابت نیز در وصف زبیر به کار برده بود:

و كم كربه ذب الزبير بسيفه
عن المصطفي والله يعطي و يجزل

طلحه نیز قصد کناره گیری از جنگ داشت، مروان بن حکم او را کشت. این منظومه وقتی درست دریافته می شود که بدانیم عمروبن جموح هم از عوامل مروان بن حکم بوده است.

در هر صورت طلحه و زبیر با جماعتی همراه شدند که در برابر امام علی ایستادند. بصره را تصرف کردند. نمایندگان امام علی را که با قرآن مجید و پیام صلح به سوی آنان به بصره رفته بودند ، توسط گروه مروان بن حکم کشته شدند.

اما در مورد موسوی و کروبی کاملا وضعیت معکوس است. سپاه مقام معظم است که می کشد و به زندان می افکند و هر که را بخواهد هتک می کند.

ببینید رفتار روزنامه کیهان- که کتابی است به تعبیر حافظ اگر از پس امروز بود فردایی،" آن صحیفه بر گردن صاحب روزنامه آویخته می شود"…

در باره نامه آیه الله محمدی گیلانی چه واکنشی نشان داده است؟ نوشته است که ایشان بی خبر از متن و محتوا بوده اند. و ایشان را در حد فردی که زندگی نباتی دارند تنزل داده اند.

سخن آیه الله وحید و آیه الله مکارم و آیه الله موسوی اردبیلی و آیه الله بیات و آیه الله دستغیب چه می شود؟

به نظرم مقام محترم رهبری ضرورت دارد تا مروان بن حکم و عمروبن جموح را در اردوگاه خویش شناسایی کنند. همانانی که با برنامه ریزی مانع سخن گفتن حجه الاسلام سید حسن خمینی نوه امام خمینی در روز ۱۴ خرداد شدند. همانانی که گمان می کنند حضور و تاثیر شخصیت سید حسن خمینی برنامه آنان برای جانشینی رهبری را با مشکل روبرو می کند. سخن ساده و صریح این است که: سپاه می خواهد پس از آیه الله خامنه ای ابتکار تعیین رهبری و ولی فقیه آینده را در دست بگیرد و به اصطلاح خودشان فرد مورد نظر را جا بیندازد. برای این مقصود بایست: نهاد مرجعیت تضعیف شود. آیه الله هاشمی رفسنجانی بی اعتبار شود. بیت امام و نوه امام هتک شود. یادمان باشد که همین فرقه در شب عاشورا به جماران حمله کردند و همینان باعث رنج و سکته آیه الله توسلی شدند.

به نظرم داستان فراتر از طلحه و زبیر ست…ما در آستانه یک حکومت اموی با تمام مختصاتش هستیم. حکومتی که مروان بن حکم و تیم او کارگردانش خواهند بود. همان حکومت معاویه که حکومتی امنیتی-نظامی بود. ولایت نظامیان و ماموران امنیتی، همان که پس از سی سال اتفاق افتاد...

ایران مجددا تحریم شد

قطعنامه جدید شورای امنیت علیه ایران تصویب شد
شورای امنیت سازمان ملل دقایقی پیش قطعنامه جدیدی علیه ایران تصویب کرد که تحریم ها علیه این کشور را تشدید می کند.
این قطعنامه با ۱۲ رأی تصویب شد.

ترکیه و برزیل، اعضای غیر دائم شورای امنیت به این قطعنامه رأی منفی دادند و لبنان رأی ممتنع داد.
نماینده برزیل و ترکیه از اینکه به توافقنامه ای که میان این دو کشور و دولت ایران بر سر پیشنهاد تبادل سوخت امضا شده بود، توجه کافی نشد و پیش از رأی گیری برای تحریم های جدید، برای پیگیری این توافقنامه فرصت کافی در نظر گرفته نشد، انتقاد کردند.
سوزان رایس، نماینده آمریکا در سازمان
http://islamworldnews.com/fa/display-news.php?nid=1114

نامه علی مطهری

علی مطهری: شخص احمدی‌نژاد در ممانعت از سخنرانی سیدحسن خمینی نقش اساسی داشت/ سپاه عمرسعد و ابن‌زیاد در روز‌عاشورا با ایجاد سر‌و‌صدا اجازه نمی‌دادند نوه پیغمبر سخن بگوید
نوشته شده در ژوئن 7, 2010 به وسیله‌ی kianooshasa
دکتر علی مطهری با تاکید بر اینکه «احمدی نژاد مانند کودک یک خانواده شده است که هرچه دیگران را اذیت می کند مورد تشویق قرار می گیرد»، نسبت به ممانعت از سخنرانی سید حسن خمینی، نوه امام (ره) واکنش نشان داده و از آن بعنوان «حادثه تلخ» یاد کرده است.

به گزارش پایگاه خبری فراکسیون خط امام(ره)مجلس«پارلمان‌نیوز»، متن کامل یادداشت فرزند شهید آیت‌الله مرتضی مطهری که در تابناک منتشر شده؛ بدین شرح است:

حادثه ممانعت از سخنرانی حجت الاسلام سید حسن خمینی در مجلس سالگرد رحلت امام خمینی (ره) یک حادثه تلخ ومخالف آرمانهای انقلاب اسلامی از جمله آزادی بیان بود و البته یک حادثه از پیش طراحی شده بود که شخص رئیس جمهور در آن نقش اساسی داشت و می توان گفت از سنخ مناظره انتخاباتی ایشان بود که زمینه فتنه را فراهم کرد.
اگر قوه قضاییه عوامل فتنه انتخاباتی 88 یعنی آقایان موسوی، کروبی و احمدی نژاد را به طور همزمان محاکمه می کرد و مجازات هریک را به نسبت جرم آنها اعلام می نمود در 14 خرداد89 این اتفاق نمی افتاد .احمدی نژاد مانند کودک یک خانواده شده است که هرچه دیگران را اذیت می کند مورد تشویق قرار می گیرد.

من درصدد دفاع از مواضع آقای سید حسن خمینی نیستم اما آیا اگر کسی به نحوه مدیریت بحران اخیر انتقاد داشت باید از صحنه انقلاب حذف شود و نباید حق اظهار نظر داشته باشد؟ شاید سید حسن دیروز می خواست انتقاداتی به موسوی و کروبی وارد کند. پس ابتدا حرف او را گوش کنیم ،اگر قبول نداشتیم اعتراض کنیم و شعار بدهیم، نه اینکه از چند روز قبل تصمیم بر این باشد که به او اجازه سخن گفتن ندهیم.

آقایانی که اصرار بر شبیه سازی حوادث امروز با حوادث صدر اسلام دارند آیا صحیح می دانند که آنها و دار و دسته شان را به سپاه عمر سعد و ابن زیاد تشبیه کنیم که در روز عاشورا با ایجاد سر و صدا اجازه نمی دادند نوه پیغمبر سخن بگوید؟ در روزی که باید از وحدت سخن رانده می شد، پروژه تفرقه اجرا شد و این به صلاح کشور نبود

زیباییهای طبیعت